มีนาคม 16, 2010
รับ-ผิด-ชอบ
ผมเคยคิดจะเขียนบล๊อกบ่อยๆ
เหมือนเป็นการบ้านของตัวเองที่เขียนเองและส่งเอง
แต่ผมก็มีสมุดบันทึกที่เป็นเล่มๆวางอยู่ในห้องนอนที่ผมก็เขียนมันค่อนข้างบ่อย
ทำไมผมต้องสร้างความรับผิดชอบใหม่ๆขึ้นมาอีก
เพียงเขียนลงในสมุดบันทึกเล่มดังกล่าว
เพียงตอบจดหมายอิเล็กทรอนิคส์
เพียงตอบข้อความในทวิตเต้อ, เฟสบุค, หรือไฮไฟว์
เพียงรับโทรศัพท์ หรือตอบข้อความสั้นทางโทรศัพท์
ไหนจะอะไรต่ออะไรอีกสารพัดที่เทคโนโลยีเข้ามาเกี่ยวกับชีวิตเรา
ทำไมต้องสร้างความรับผิดชอบใหม่ๆโดยการเขียนบล๊อกเป็นประจำ
themadmon กล่าว,
มีนาคม 16, 2010 ที่ 1:43 pm
ผมแทบไม่ได้ log in เข้ามาในบล๊อกนี้มากและบ่อยเท่าไร
ผมทิ้งมันร้างว่างไปหลายต่อหลายครั้ง
บางทีผมก็คิดถึง แต่หลายครั้งมันกลับไม่มีอะไรให้คิดถึง
เพราะมันช่างว่างเปล่า
หรือจริงๆ ผมกลับคิดถึงความว่างเปล่านั้น และปล่อยให้ความว่างเปล่านั้นดำรงอยู่
เพื่อลดทอนความคิดถึง..
ธัญสก กล่าว,
มีนาคม 22, 2010 ที่ 1:29 pm
เรามีประมาณแปดบล็อก เมื่อก่อนเขียนหนักมั่ก ตอนนี้ ขี้เกียจแระ สงสัยคงถึงวัยว่ะ
themadmon กล่าว,
เมษายน 10, 2010 ที่ 12:56 pm
5555+ ไอ้ที่บอกว่าแปดนี่พูดเปรียบเทียบให้ดูเยอะหรือเปล่าครับ, หรือมี แปดจริงๆ
N_TTTTaLent กล่าว,
เมษายน 9, 2010 ที่ 5:53 pm
แน่นอน บล๊อกมันว่างเปล่า
มันรอคนมาเติมมันให้เต็ม (ไปด้วยตัวหนังสือ) เสมอ
เป็นเพียงผู้รอ
มันเหมือนแมวจรตัวหนึ่ง
ทึ่รอข้าวที่คนในบ้านหลังหนึ่งจะมาเติมให้ ตักอาหารออกจากกระป๋อง แล้ววางไว้ในเวลาเดิมๆ
ทั้งที่มันรับผิดชอบชีวิตมันเองได้
เวลาที่คนในบ้านหลังนี้ไม่อยู่ มันยังหาทางหาอาหารใส่ท้องของมันเพื่อความอยู่รอด
ง่ายเข้าไปใหญ่ ที่บล๊อกมันก็อยู่รอดด้วยความไร้ชีวิตของมัน
เรื่อง รับ-ผิด-ชอบ จึงไม่จำเป็นนักสำหรับที่นี่ บล๊อกแห่งนี้
แต่หากจะพูดถึง “ชีวิต” ของบล๊อกแห่งนี้
ก็มีเพียงอย่างเดียว คือ “ผู้รอคอย”
แมวจรไม่มีบ้าน ไม่มีอาหารครบทุกมื้อ แต่มันจะร้องเมี๊ยว เมี๊ยว อย่างอ้อนวอนยามที่คนที่บ้านหลังหนึ่งกลับมาถึง
บล๊อกไม่มีชีวิต ไม่มีข้อความ ไม่มีความรู้สึก แต่ก็ยังมีช่วงเวลาที่มีคนผ่านมาผ่านไป คลิ๊กเข้ามาแล้วออกไป ใส่ข้อความไว้ ใส่ความรู้สึก ใส่ความคิด ใส่ประสบการณ์ รวมถึง “ความสัมพันธ์ลึกๆ” เอาไว้ด้วย
เช่นนี้
แม้บล๊อกจะไม่มีชีวิต แต่ยังไม่ไร้ “ความสัมพันธ์”
>>>>>>>>>
เพราะชอบตัวหนังสือ mad mon
จึงใส่ “ความคิด” “ความรู้สึก” ไว้ให้
ขอบคุณ
ไม่เช่นนั้น จะตามหา (อ่าน) คุณได้ที่ไหน
ป.ล. อ่าน มนุษย์หมาป่า แปลโดย แดนอรัญ แสงทอง หรือยัง
อ่านสองรอบแล้ว ^_^
themadmon กล่าว,
เมษายน 10, 2010 ที่ 12:57 pm
ยังไม่ได้อ่านเลยครับ แต่อ่าน แมวผี ไปแล้ว, ว่าแต่ ท่านคือใครหรือครับ?
N_TTTTaLent กล่าว,
เมษายน 17, 2010 ที่ 5:46 pm
แมวผี อ่านไปตอนตัดสินใจซื้อได้นิดหน่อย สำเนียงเหน่อสุพรรณฯ ทำให้น่าสนใจค่ะ
ส่วนท่านคือใครนี่ ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอกค่ะ เป็นคนอ่านธรรมดาๆ พอดีอ่านบล๊อกของคุณอธิป http://fxxknoevil.wordpress.com/ แล้วคลิกไปคลิกมา กำลังหาอะไรเกี่ยวกับมานุษยวิทยาอ่าน ก็เลยมาเจอคุณเข้า
ตัวหนังสือของคุณ ประกอบกับ อารมณ์ตัวเองช่วงเวลานั้น มันก็เลยทำให้พรรณนาตอบข้อความนี้ของคุณซะยืดยาว
เดี๋ยวไว้คงได้คุยกันในทวิตเตอร์ถ้ามีโอกาส เพราะเจอคุณเข้าในนั้นอยู่เหมือนกัน