พฤศจิกายน 4, 2010
บันทึกบางที
สมุดบันทึกมีหน้าที่บางอย่างคล้ายกับการถ่ายภาพ ไม่ว่าจะภาพนิ่งหรือภาพเคลื่อนไหว ไม่ว่าจะมีเสียงประกอบหรือไม่มี หน้าที่ดังนั้นคือการหยิบเลือกบางสิ่งบางอย่าง ตัดมันขาดฉึบฉับจากการเดินทางของเวลา แล้วจองจำมันไว้ในบางสภาวะให้แน่นิ่งไปตลอดกาล
ขณะนี้ผมกำลังกระทำสิ่งนั้นซึ่งหมายถึงสิ่งนี้
แม้ไม่ใคร่จะบอกว่าสิ่งเหล่านี้จะเป็นความจริงที่ถูกหยิบออกมาให้หยุด แต่มันอาจซื่อสัตย์กว่าชีวิตที่เคลื่อนผ่านไปตามเวลา ประสพกับเหตุการณ์หลากหลาย มนุษย์ซึ่งเปลี่ยนแปลงไปเรื่อย ทั้งมุมมอง การรับรู้ วิธีคิด ฯลฯ ผมไม่ได้เชิดชูความซื่อสัตย์หรือเหยียดหยามการเปลี่ยนแปลงใดใด ในทางตรงข้าม ผมรังเกียจการจองจำตัวเองอยู่กับคำสัญญาที่ไม่มีวันเป็นจริง และสรรเสริญการเปลี่ยนแปลงอย่างถอนรากถอนโคน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กับตัวของตัวเอง เมื่อเป็นเช่นนี้ การบันทึกจึงเป็นหลักฐานที่พอจะเชื่อถือได้บ้างของการเปลี่ยนแปลง
หลักฐานของวันนี้คืออะไรน่ะหรือ? คือผมกำลังรู้สึกดีน่ะสิ! ดีจนบางทีต้องหันมาบันทึก! r;
ongart กล่าว,
พฤศจิกายน 19, 2010 ที่ 2:07 am
บราโว!!