สิงหาคม 18, 2008
ปัดฝุ่น
บล๊อกถูกทิ้งร้างอีกครั้ง.. ซ้ำแล้วซ้ำเล่าซ้ำแล้วซ้ำอีก.. จะซ้ำอีกกี่ทีกี่ครั้งกี่ซ้อนก็ไม่รู้..
การเขียน – สิ่งที่ผมอยากจะทำอย่างเปนประจำ – ก็เลยไม่ถูกทำอย่างเปนประจำเสียที
กลับมาอีกครั้งเปนครั้งที่เท่าไรก็ไม่รู้ (ตอนแรกแทบจะจำชื่อ login กับ pw ไม่ได้ – มั่วๆเอา ก็ถูกซะงั้น)
กลับมาครั้งนี้.. ขอปัดฝุ่นครับ.. เลยลบโพสเก่าๆไปหลายอัน..
และจะพยายามเขียนอย่างต่อเนื่อง(กว่านี้)ให้ได้(มากขึ้น)
เอาล่ะ.. ก่อนจะจากไป โพสบทความเก่าไว้ซักอันนึงแล้วกัน
เมษายน 23, 2007
“bad education” กับความแจ่ม
[เผยแพร่อีกแห่งหนึ่งในชื่อ "เรื่องเล่าบนความสัมพันธ์ของชายหลายคน.." ที่ prachatai weekend 21/7/2550]
เรื่องราวที่ซ้อนทับ.. การซ้อนทับของเรื่องเล่า..
เรื่องเล่าบนความสัมพันธ์ของชายหลายคน..
…
ชายผู้หนึ่งที่ใช้ชื่อว่า อิกนาซิโอ้ เดินเข้ามาพบกับ เอนริเก้, ผู้กำกับซึ่งกำลังคิดพล๊อตหนังเรื่องใหม่, โดยบอกว่าเขาคือเพื่อนเก่าในวันวาน.. เอนริเก้นึกถึงรักแรกในวัยเด็กของเขา.. โอ้.. “อิกนาซิโอ้”
ชายผู้นั้นนำนิยายมาเรื่องหนึ่ง “La Visita”(ผู้มาเยือน) เรื่องราววัยเด็กของพวกเขา..
เอนริเก้ อ่าน “La Visita” พร้อมกับเรื่องเล่าชั้นที่2.. เรื่องเล่าของ ‘อิกนาซิโอ้’ ที่มี ‘เอนริเก้’ ปรากฏ..
เรื่องราวของ ‘อิกนาซิโอ้’ ผู้กลับมาแก้แค้น.. ความปวดร้าวในวัยเด็ก.. ที่ทับกันพอดีกับชีวิตของ เอนริเก้ และ อิกนาซิโอ้..
ชีวิตที่ถูกทำร้ายโดย ‘บาทหลวงมาโนโล’.. Read the rest of this entry »
มีนาคม 22, 2007
เหตุผลที่ไม่ควร “เสียความบริสุทธิ์”
เมื่อมนุษย์อยู่ร่วมกันเป็นสังคมจึงก่อเกิดความสัมพันธ์ระหว่างกัน มนุษย์ได้สร้าง “ภาษา” ขึ้นมาเพื่อเป็นเครื่องมือในการสื่อสาร การ “นิยาม” จึงเกิดขึ้นเพื่อให้มนุษย์สามารถรับรู้ และเข้าใจภาษาให้ตรงกัน และในความสัมพันธ์ของมนุษย์ที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงการให้ภาษาในการสื่อสารได้ ภาษาจึงกลายเป็นเครื่องมือสื่อสารที่มีพลังทั้งในด้านการสร้างสรรค์และการทำลาย
มนุษย์ใช้ภาษาด้วยวัตถุประสงค์ต่างๆกัน สิ่งที่เราพบอย่างหนึ่งคือเมื่อข้อความใดๆได้ถูกผลิตขึ้นซ้ำๆก็สามารถเกิดเป็นกรอบความคิด ความเชื่อ วัฒนธรรม จนสามารถตีกรอบหรือจำกัดความรู้สึกและการกระทำของมนุษย์ได้ เมื่อเราพบว่าภาษาเป็นเครื่องมืออันทรงพลัง เราจึงควรมีการตั้งคำถามกับสิ่งที่เราได้รับรู้ หรือสิ่งที่เรา(ถูกทำให้)เชื่อจากอำนาจของภาษา
ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดว่าภาษาได้สร้างกรอบความคิดของคนไทยเกี่ยวกับ “sex”คือ เรื่อง “การเสียความบริสุทธิ์” เพราะ เมื่อนึกถึงความบริสุทธิ์ เรามักนึกถึงความดี หรือความงาม “ความบริสุทธิ์” จึงเป็นสิ่ง “ดี” ที่ควรปรารถนา การมีเพศสัมพันธ์ซึ่งทำให้ “ไม่บริสุทธิ์” จึงกลายเป็น “สิ่งชั่วร้าย” ไปในทันที และเมื่อประกอบกับคำว่า “เสีย” ซึ่งเป็นคำที่ให้ภาพในแง่ลบ ก็ยิ่งทำให้เพศสัมพันธ์ยิ่งกลายเป็นสิ่งเลวร้ายมากขึ้นไปอีก
ผู้หญิงที่ครองตัวให้บริสุทธิ์จึงกลายเป็น “คนดี” และจะคงความ “ดีงาม” นั้นไว้ตราบที่ไม่มีเพศสัมพันธ์ ขณะที่ผู้หญิงที่มีความรู้สึกทางเพศกลับกลายเป็น “คนไม่ดี”
ด้วยความคิดแบบนี้จึงเป็นการทำให้ผู้หญิงที่มีความรู้สึกทางเพศ “ตาย” ไปจากโลกของความเป็นจริง สร้างให้ “ผู้หญิงที่ดี” ต้อง “ไร้ความรู้สึกทางเพศ” และ “ความรักที่ดี” ต้องไม่มีเพศสัมพันธ์มาเกี่ยวข้อง
มนุษย์จึง “ถูกตอน” จากกรอบความคิดที่เกิดจากอำนาจของภาษาที่มนุษย์สร้างขึ้นมาเอง และนี่ก็เป็นเหตุผลที่ไม่ควร(ใช้คำว่า) “เสียความบริสุทธิ์”
